barış manço

keskin nisanci
türk müziği denince akla gelen ilk isimlerden biri. birçok önemli şarkısının yanında dünyada türkiye'nin ve türk müziğinin tanınmasına vesile olmuş bir kültür elçisi.
merkur
yeleli bozkurt barış mehmet manço

- türkiye'de rock müziğin öncülerinden, anadolu rock türünün de kurucularından biri olarak kabul edilmektedir.
- 1970 yılında moğollar'ın kadrosuna dahil olup 1971 yılında kurtalan ekspres grubunu kurmuştur.
- ilk albümünü 1975 yılında "2023" ismiyle yayımlamıştır.
- hazırladığı televizyon programıyla birçok ülkeyi gezmiştir ve "barış çelebi" olarak adlandırılmıştır.
- 1975 yılında "baba bizi eversene" isimli sinema filminde rol almıştır.
- 1988 yılında başlayan "7'den 77'ye" adlı televizyon programı 378 kez ekrana gelerek türk televizyonculuğunda ulaşılması zor bir rekor kırmıştır.
- albümleriyle her yaştan dinleyicinin ilgisini kazanan sanatçı, altın ve platin plak gibi birçok ödülün sahibi olmuştur.

saçlarına hayranım bu adamın

dönence adlı şarkısında ölümü anlattığı bilinmektedir.

keskin nisanci
''bir gün ölürsem öldüğüm günü değil doğduğum günü hatırlayın''

demiş rahmetli büyük usta. doğumgünü kutlu olsun, onsuz adam olacak çocuklar boynu büyük kaldı.
turuncu gemi
benim yaşamış en sevdiğim insanlardan biridir. barış abi'nin hem kişisel yaşamı, hem de sanat yaşamı yürüyen ve konuşan kalitedir.
bugün solcu bir abimizin attığı twitten öğrendim ve ne kadar da güzel bir insanı bu kadar çok sevdiğim için büyük gurur duydum. bu gazeteci abimiz, 90'lı yıllarda gaziantep'de süleyman demirel'i takip ederken özel harekat polisleri bundan gıcık kapıp var güçleriyle saldırıyorlar. kendisini o polis vahşetinden kurtaran kişi barış abiymiş.

artık kalitenin doğmadığı bu çağda, her geçen gün kendisine hasretimiz daha derindir.
turuncu gemi
yurdumda bütün aşkların açılış fon müziği ''alla beni, pulla beni, al koynuna yar
gözüm senden başkasını görmez oldu yar
gönlüm senden bir şey ister nasıl desem yar?
alla beni, pulla beni, al koynuna yar!!!

değil midir?

senin için dağları deler, yol açarım yar
senin için denizleri kuruturum yar
senin için gök kubbeyi yerlere çalarım yar
canımı iste, canım bile sana kurban yar!!!

barış abi bu şarkısında yurdum erkeğinin hoyrat ve derin aşkında ilk aklından geçenleri yazar. oysa kadın erkeğine şöyle bağırmaktadır;

''dağlar, taşlar, uçan kuşlar senin olsun yar
deniz, derya, gökler hep yerinde dursun yar
gönlüm senden bir şey ister nasıl desem yar?
alla beni, pulla beni, al koynuna yar''

erkek bu, kadını dinler mi hiç. aklımız fikrimiz kendi söyleyeceklerimizde;

''saçlarına yıldızlardan taç yapayım yar
bir nefesle güneşleri söndüreyim yar
çıra gibi uğrunda ben yanayım yar
canımı iste, canım bile sana kurban yar''

kadınsa hala umutsuz bir umut, dünyanın en güzel bağlı bir sevgisiyle aynı şeyleri söylemektedir fakat anlayan kim?

''yıldızlar yerinde güzel bırak dursun ya
saçlarımı ellerinle okşa yeter yar
gönlüm senden bir şey ister nasıl desem yar?
alla…''

işte barış manço, sadece dahi bir müzisyen değil, kadını da, erkeği de aşkında bütünleştirmiş büyük bir filozoftur aynı zamanda. doğuyu da bilir, batıya zaten hakimdir. varlık güzelliğini her şarkısıyla bizlere yansıtır.

ve yazık ki her aşk yine her aşkın sonunda sığındıklarımız yine barış abinin aşk ilahileridir;

kara haber tez duyulur, unutsun beni demişsin,
bende kalan resimleri mektuplari istemişsin.
üzülme sevdiceğim bir daha çıkmam karşına,
sana son kez yazıyorum hatıralar yeter bana.

kurumuş bir çiçek buldum mektuplarin arasinda
bir tek onu saklıyorum, onu da çok görme bana
aşkların en güzelini yaşamıştık yıllarca
bütün hüzünlü şarkılar hatırlatır seni bana.

kırıldı kanadım kolum, ne yerim var ne yurdum
gurbet ele düştü yolum, yuvasız kuşlar misali
selvi boylum senin için katlanırım bu yazgıya
böyle yazmışsa yaradan kara toprak yeter bana...