boşanmak

patriyot
Evli bir çiftin evlilik akdini feshetmesinin. allah kimseye göstermesin fakat her ne sebeple olursa olsun, boşanma fikrini bir kere olsun aklına koyan çiftlerin tekrar mutlu olduğunu görmedim. "evlilikten kurtulmak" nazarı ile bakılıp, aile müessesi yıkılmamalı.

hele birde evliliğini kurtarmak için çocuk yapan çiftler var ki diyecek söz bulamıyorum. sevgisiz bir yuvaya doğan çocuğun bahtına yazık...
cihan yandi kanli nigar
Küçük yaşta başıma gelen hadise. Evet genç aklı aşk meşk dedik evlendik. aslında çok da küçük değildim. 23 yaşında hayatımın içine sıçtılar baba oğul. Annesi ve babası ayrıydı. Üst katımızda babası tek başına yaşıyacaktı. Evlenene kadar bir çok zorluktan geçtik ama aşığız ya hiç bir şeyi gözümüz görmedi. Bir hafta sonra babasıyla bir tartışmamız oldu ve babası bana tokat attı. Ben tabi susarmıyım bende ona saldırdım yüzünü gözünü çizdim. Eşim diye güvendiğim adam geldiğinde beni koruyacak sandım ama öyle olmadı. Aynı muameleyi ondan da görünce evime döndüm. Ve tek celsede boşandım. Bazıları kocan değil mi bir kereden bir şey olmaz dediler ama hiç pişman değilim boşandığıma. Bir kez yapan bir kez daha yapar. İyiki de boşanmışım o ruh hastalarından kurtulmuşum. Bir haftadır evliyiz ve sen kimsin bana vuruyorsun. Şimdi nerdedir ne yapıyordur hiç bilmiyorum bilmek de istemiyorum. Allah sorsun ne diyeyim.
fiorabella
nikah akdinin sona ermesi. bekara eş boşamak kolay derler ya bu konuda ahkam keseceğim lakin sanırım mutsuz bir evlilik ile eşlerinin birbirlerinin hayatına ipotek koymaları cehennem gibi bir durum yaratır. bir kere bir şeyler bitiyorsa süreç sancılı işler. hep tüketilir. evlenirken seçimlere dikkat edilmeli ama insan kendinin bile bilmediği yönlerini keşfederken karşısındakini ne kadar tanıyabilir ki?
aradaki dostluğu, yaşanmışlığı kaybetmeden boşanmak sanırım en az acı vereni olur. diğer türlüsü iki tarafa da aksiyon ve yıkım getirir. hele bir de bebeler varsa onlar kullanılır büyük travma.
büyük lafıma tövbe. benimki dışarıdan gözlem. bilirkişilik değil.
adini yavsak koydum taylan in yolu
Hayatta en korktuğum şeylerin başında gelen durum.

Çok sevdiğim bir abim vardı. Eşi ile aşırı problemliydi. Boşanma kararı aldılar ve ayrı yaşamaya başladılar. Ayrı yaşadıkları dönem adamın yüzüne bildiğiniz nur inmişti. Aşırı mutlu, aşırı derecede pozitif ve ruh sağlığı çok iyiydi. 2 ay sonra boşanma davası oldu ve tek celsede boşandılar.

O mutlu adam, adliyeye girerken kazanacağı kesin bir savaşa giriyor gibi davranan adam adliyeden çıkınca ağır ağır yürüyüp en sonunda dizlerinin üzerine çöküp haykıra haykıra ağlamaya başladı. O süreden sonra da bildiğiniz yürüyen enkaza dönüştü. Yıllar geçti hâlâ toparlayamadı kendini.

Sırf o durumu yaşamamak için evlilikten bile kaçabilirim sanırım.