çekiçle felsefe yapmak

indolentexistence
yazar Chivalric'e.
Nietzsche'nin kavramıdır. hızlı davranmak ve aynı zamanda felsefenin şiddet yoluyla somutlaştırılması demek. önemliyi önemsizden ayırma yöntemi. her felsefi düşünce önemli olmadığı gibi her filozof da eşit derecede öneme sahip değildir. siz fikirlere çekiçle vurdukça, darbelere dayanıklı olanlar üzerinden yürüme şansı bulursunuz.
Salt geviş getirerek yapılan felsefe işe yaramayacağı gibi, salt çekiçle felsefe yapmak da bir kandırmacaya dönüşebilir. O zaman soru sorma vakti, gitgide artan yavaşlık ve gitgide artan hız bu durumda çelişmiyor mu? zamana şiddet nasıl uygulanır?

(bkz:Yaşam İşaretleri )
(bkz:Putların Alacakaranlığı)
edit: kavramlar kişilere atfedilebilinir. ifşa et kendini sana da bir kavram hediye ederim. tepkisini eksiyle göstermekten öteye gidemeyen sayın yazar.
indolentexistence
Nassim'in cümlesi kötü anlamda akademizme hapsolunmuşluğun dışavurumu. Ayrıntılara hakim olabilmek için ciddi bir yavaşlılıkta satırların derinlerimesine işlenmesi gerekir. Kurosava'nın Dersu Uzala diye bir filmi var. Dersu, ormanı ezbere bilen bir adam. Akademi Dersu olmayı kaldıramaz. Dersu olanın da akademi de işi olmaz.

''zamanın ruhu'' moderndir. bu modernlik yavaşlılıktan değil; hızdan yanadır. Günümüzün zamanıdır. Bu hız ve yavaşlık birbiriyle çelişiyor. Çıkan 'yapma işi' tatminsizlikse, günümüzün viral sorunu.

Lakin bir de elinde çekiç tuttuğunu düşünüp, vurmaya çalışan kesim var. Bunu da es geçmemek gerek. Üretilen done rasyonel olmadıkça, etraflı bir vuruş olmaktan ziyade duygusaldır. Anlamlandırmanın anlamsızlaşması, köhneliğin dışa vurumudur. edebi çıkardır. yerseniz!