kaygısızlar

number eleven
Jenerik



90'lara ait en güzel şeylerden. Üç karısı ve 36 çocuğu olan memnun kaygısız, tası tarağı toplayıp köyünden İstanbul'a göç eder. İstanbul'da tanıdık olarak sadece asker arkadaşı berber İsmail vardır ve memnun kaygısız ile ailesi, İsmail ile karısı zeynep'in başına bela olur.

Konu kabaca böyle. Ama elbette diziden akılda kalan onca şey var. Mesela Kültigin ve adamları alper ile kürşat, kültigin'in kardeşi burcu, memnun'un burcu'yla aynı yerde çalışan ve ona aşık olan oğlu eleman, eleman'ın ikidir "ben Amerika'dayken" diyen patronu, ismail'in ev sahibi hacı gaffur, memnun üç karısı; Sabriye, terbiye, kafiye. Sabriye'nin kaportacıda çalışması ve patronu yılmaz usta (yılmaz köksal) ve daha onca şey...
parody
90'ların unutulmayan dizilerinden. Akla gelen ve ara ara tekrarlanan sahnelerinden biri de mahallenin iki küçük, kurnaz bakkalın kepenkleri indirmek için birbirlerini gözlemeleri ve ona göre günü sonlandırıp dükkânlarını kapatmalarıydı.
aragorn
alevi muhtar
şerefsiz hacı gaffur
sokak serserisi ülkücü üçlü
köyden kente göç

...

kamu yönetiminde hoca olsam izletirim öğrencilrime...
zirtlan
barış manço'nun yurda döndükten sonra çalışmaya başladığı ilk grup, yamulmuyorsam. grubun kadrosu mazhar ve fuat'tan da oluşan mükemmel müzisyenlerle dolu sonradan aralarına özkan da giriyor. bunu biliyor muydunuz tabii ki hayır.