mutlu son

ontolojik sancilarimin merhemi
bence hitchcock'un vertigo'sunda, scottie'nin son sahnesi.


judy kuleden düştükten sonra scottie'nin eşikte durup aşağı bakabilmesi. her ne kadar madeleine'i, judy'de yeniden yaratmış ve judy'nin uydurmaca bir kopya olduğunu bilmese de, kaybın kaybı sayesinde, scottie artık hastalıktan kurtulmuştur, dipsiz uçuruma gözünü dikip bakabilmektedir.
chivalric
Mutlu son amaçlanan asıl şey gibi yansıtılıyor edebiyatta sinemada vs ama mutlu son tıpkı duygusallık sosuyla kalitesizliğin bastırılması gibi bir şey. Mutlu sonu değil süreci hedeflememiz gerekiyor. Çünkü mutlu son neticede bir başka şeyin başlangıcıdır ve başlangıcı olan her şeyin de bir sonu vardır demişti mr Anderson.